PKO BP
PKO Bank Polski SA (pełna nazwa Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna) – bank w Polsce, utworzony 8 lutego 1919 dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, jako Pocztowa Kasa Oszczędności. Jego pierwszym dyrektorem został mianowany już 28 grudnia 1918 Hubert Linde. Z czasem utworzono centralę Banku w Warszawie oraz pierwsze oddziały lokalne – w Krakowie, Lwowie, Łodzi, Poznaniu i Katowicach. Pierwszym celem PKO stało się wprowadzenie do obiegu polskiego złotego zamiast marki polskiej (jako pochodnej marki niemieckiej). Od 1920 Bank posiada osobowość prawną, jako instytucja państwowa. W związku z wybuchem II wojny światowej, pomiędzy 1939 a 1944 funkcjonował pod zarządem niemieckim. W kwietniu 1945 działalność Banku została wznowiona. W latach 1949-1950 Pocztowa Kasa Oszczędności została przekształcona w Powszechną Kasę Oszczędności. W 1974 ofertę PKO wzbogacono o rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy dla osób fizycznych (zwany popularnie ROR). Od 1975 do 1987 oddziały PKO funkcjonowały w strukturach Narodowego Banku Polskiego z zachowaniem swej tożsamości. W 1987 stał się ponownie samodzielnym bankiem, zmieniając nazwę na Powszechna Kasa Oszczędności Bank Państwowy. 12 kwietnia 2000 przekształcono go w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna, która 10 listopada 2004 zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. PKO BP SA jest właścicielem 25% akcji Banku Pocztowego. Od 1 października 2009 prezesem PKO BP SA jest Zbigniew Jagiełło.
Do momentu fuzji Pekao SA i części BPH w 2007 był największym bankiem na rynku polskim.
Dnia 20 marca 2009 bank PKO BP ponownie został największym bankiem w Polsce wyprzedzając Bank Pekao SA[2]. Z danych PKO BP wynika, że obecnie ma ponad 1200 własnych oddziałów (a także ponad 2000 agencji), 2000 bankomatów, prowadzi prawie 6,2 mln rachunków. Klienci banku mają 7,2 mln różnych kart, w tym 1 mln kart kredytowych. Miliony klientów tej instytucji finansowej jest obsługiwanych przez 29 tys. jej pracowników.
Kredyt konsolidacyjny
Kredyt konsolidacyjny (pożyczka konsolidacyjna, refinansowanie) – rodzaj kredytu (lub pożyczki) przeznaczony na spłatę innych zobowiązań kredytobiorcy. Konsolidacji podlega liczna gama kredytów (m.in. gotówkowe, hipoteczne, samochodowe, czy ratalne).
Podstawowym atutem konsolidacji jest zamiana kilku kredytów na jeden, długoterminowy i często o niższym oprocentowaniu. Nie bez znaczenia jest również komfort spłaty tylko jednej raty, a nie kilku w różnych bankach. Dzieli się na:
- konsolidacyjny hipoteczny (zabezpieczeniem jest hipoteka, udzielany na większe kwoty pieniężne)
- konsolidacyjny gotówkowy (bez zabezpieczenia, maksymalnie na 10 lat, jego koszt jest wyższy, udzielany na mniejsze kwoty pieniężne)
